اى عزّت عرب هر روز در غروب غم‌انگيز كشورم در هر صباح ، در هر سپيده‌دم آن دم كه سينه‌هاى شهيدانم ، آماج تير ددمنش دون شد ، آن دم كه قسمتى ز افقهاى دوردست خونين و لاله‌گون شد بينم كه خون پاك شهيدان مردمم با خون پاك خلق « فلسطين » توأم يگانه‌وار همىجوشند يعنى كه ره يكيست خونها برابرند . . . آنها برادرند . . . غلطان و پرخروش چو امواجند در قلّهء شرف همه موّاجند آرى . . . به يك روال ، در پاى يك نهال آن هم زوال كامل استعمار آن هم نهال شادى و آزادى اى مادر دلير « فلسطينى » من مادر ستمكش « ايرانم » در سنگر نبرد تو هم‌رزمم در ماتم تو ، خشم تو ، همدردم